Sint Christoffel parochie
De H.Antonius van Paduakerk heeft veel vrijwilligers die allerlei taken vervullen: in de liturgie, de catechese, de administratie en het onderhoud.
In maandelijkse bijeenkomst van de de PKC (Parochie Kern Commissie) zijn de verschillende werkgroepen vertegenwoordigd. Het is de plaats waar informatie wordt uitgewisseld, nieuwe initiatieven worden genomen en de gang van zaken wordt geëvalueerd. Deze PKC is tevens het plaatselijke klankbord van het Parochiebestuur van de Sint Christoffel Parochie.
VRIJWILLIGERS:
Koren:
- Gemengd Koor 'Samen Sterk'
- Dameskoor
Kosters
Acolieten en Misdienaars
Klusgroep
Kerkhofgroep
Secretariaat
Werkgroep Avondwake
Werkgroep Bloemversiering
Werkgroep Kerkbalans
Werkgroep Antoniusnoveen
Werkgroep Gezinsvieringen
U bent van harte welkom bij de vieringen in de H. Antonius van Padua kerk op:
| zaterdag | 19.00 uur |
| vooraf vastgestelde zondagen | 11.00 uur |
| dinsdag | 19.00 uur |
De weekendvieringen zijn afwisselend Eucharistievieringen of Vieringen van Woord, Gebed en Communie.
Tijden van bijzondere vieringen staan ook in ons parochiebulletin, dat u in de nieuwssectie kunt vinden.
De Antoniusnoveen vindt plaats op 9 dinsdagen voorafgaand aan het feest van de H. Antonius van Padua (18 juni). De vieringen zijn om 19.00 uur. De noveen wordt afgesloten met een feestelijke slotviering op de zondag na de negende noveen om 11.00 uur m.m.v. Harmonie St.Antonius.
Antonius heette oorspronkelijk Fernando. Hij was afkomstig uit de Portugese stad Coïmbra en stamde waarschijnlijk af van Godfried van Bouillon. Op 15-jarige leeftijd trad hij toe tot de kanunniken met de regel van Sint-Augustinus. Maar toen tien jaar later een aantal enthousiaste monniken uit de nieuwe orde van Franciscus langstrokken om in Marokko door middel van prediking en naastenliefde de Moren te gaan bekeren, sloot hij zich bij hen aan. Om zijn nieuwe leven te markeren, noemde hij zich naar de vader van de woestijnmonniken: Antonius.
In Noord-Afrika werd hij ernstig ziek. Onverrichterzake toog hij naar Noord-Italië. Juist op het moment dat Franciscus daar al zijn medebroeders aan het verzamelen was. Hoewel Antonius in Portugal een begaafd predikant was geweest, hield hij zich nu zo bescheiden op de achtergrond dat hij in een kloostertje de meest eenvoudige karweitjes kreeg op te knappen. Zijn huisgenoten meenden zelfs dat hij niet helemaal bij zijn verstand was.
Zijn gaven kwamen aan het licht, toen bij een grote kerkelijke plechtigheid de feestpredikant plotseling verstek liet gaan. In verlegenheid, omdat niemand op zo'n hoge feestdag met veel bezoekers, waaronder vele hooggeplaatste, onvoorbereid het woord wilde nemen, wees iemand gekscherend op Antonius: "We kunnen altijd nog Antonius er op af sturen..." In zijn nederigheid nam Antonius deze opmerking aan als een bevel. Hoe zenuwachtig de anderen ook probeerden uit te leggen dat het maar een grapje was geweest, hij was er niet meer van af te brengen, en hield zo'n gloedvolle predikatie dat hij onmiddellijk door Franciscus uit preken werd gestuurd tot in de wijde omtrek, zelfs tot in Zuid-Frankrijk en Noord-Spanje aan toe.
Hij was eens bijzonder teleurgesteld over de lauwe houding van de gelovigen te Rimini. Hij trok hij daarop naar het strand om dan maar voor de vissen te preken: die zouden tenminste wel luisteren. En zo was het. Zodra hij het woord richtte tot de golven van de zee, kwamen van alle kanten vissen aanzwemmen en stelden zich in rijen voor hem op, de kleintjes helemaal vooraan in het ondiepe water, de grotere op de achterste rijen. Door met hun staart bewegingen in het water te maken, gaven ze hun instemming met Antonius' woorden te kennen.
Naast zijn prediking verzorgde hij aan de universiteit van Bologna lessen theologie. Zijn leven was zo intens dat hij al op 36-jarige leeftijd stierf in 1231. Binnen een jaar na zijn dood was hij al officieel heilig verklaard: een record in de geschiedenis van Katholieke Kerk.
Verering & Cultuur
Hij is patroon van de verloren voorwerpen; van de franciscanen; van de reizigers en van de huisdieren paard en ezel (de laatste vanwege het hostiewonder). In vroeger tijden was de dinsdag bijzonder aan hem toegewijd.
Zijn feest wordt gevierd op 13 juni.
bron: heiligen-3s.nl
Welkom bij de parochiekern Lepelstraat.
De H. Antonius van Paduakerk is een van de vier kerken (en daarmee een van de vier parochiekernen) van de Sint Christoffel Parochie. Sinds juli 2008 zijn de vier parochies gefuseerd. De parochie behoort tot het vicariaat Middelburg van het bisdom Breda.
Op deze site vindt u informatie over onze kerk, de H. Antonius van Padua en onze parochiekern.
De RK kerk van Lepelstraat is gewijd aan de H. Antonius van Padua.
Lepelstraat is al eeuwen een bedevaartsoord en tegenwoordig vooral bekend om zijn Antoniusnoveen, 9 dinsdagen voorafgaand aan het feest van de H. Antonius van Padua.
We nodigen u uit om hier wat rond te kijken. U ervaart dan de intimiteit van de kerk met zijn karakteristieke bouw, leest over de geschiedenis van de kerk en over de gemeenschap van de parochiekern Lepelstraat.
| Sint Antonius van Paduakerk |
Kerkstraat 53, Lepelstraat vieringen:
|
| Secretariaat |
Kerkstraat 53, 4664 BP Lepelstraat telefoon (0164) 68 25 25 Open: dinsdag 10.00 - 12.00 uur |
Indien u informatie zoekt, neem dan contact met ons op via de contactpagina van onze parochie. We kunnen u vast en zeker helpen.
Hopelijk tot ziens in onze kerk.
De zielzorgers waren aanvankelijk reguliere geestelijken, Wilhelmieten uit Huybergen en Franciscanen uit Kruiningen. Die laatsten hebben ongetwijfeld de devotie tot St.Antonius van Padua bevorderd die tot op heden in Lepelstraat sterk aanwezig is. De naam Celse Hoeve is waarschijnlijk afgeleid van de Cellebroeders die in Bergen op Zoom een klooster hadden.Na de opheffing van het klooster kwam de hoeve in particuliere handen, in de 17e eeuw de familie de Ram.
In 1749 werd Adrianus Dekkers benoemd tot pastoor van Halsteren te Lepelstraat. Pastoor Dekkers vroeg de Staten Generaal om een nieuwe schuurkerk te mogen bouwen in Lepelstraat. Hij krijgt toestemming waarop in 1763 de kerk in gebruik wordt genomen en in 1765 de pastorie wordt gebouwd. Pastoor Dekkers, een vroom en eenvoudig priester was in 1720 in Ginneken geboren. Bijna zijn hele priesterlijk leven was hij verbonden met Lepelstraat waar hij op 5 april 1790 overleed. terecht is er in lepelstraat een straat naar hem vernoemd. In 1798 krijgen de Halstenaren de kans door een wetswijziging om de oude kerk weer terug te kopen. Dit gebeurt uiteindelijk in 1802. De schuurkerk in Lepelstraat blijft de hoofdkerk, de kerken in Lepelstraat en Halsteren vallen onder één pastoor en dus één parochie.
Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog wordt de toren door de terugtrekkende Duitsers opgeblazen om niet als uitkijktoren voor de oprukkende geallieerden te kunnen worden gebruikt. De belofte dat slechts de top uit de toren zal worden geblazen wordt niet waar gemaakt: de toren wordt in zijn geheel opgeblazen en het gehele gebouw wordt hierdoor ontzet en moet opnieuw worden opgebouwd. Dit gebeurt in 1948, naar een ontwerp van J. de Lint uit Breda. De toren wordt niet opnieuw opgebouwd maar vervangen door een voorfront. Bovendien wordt het schip verlaagd.
Begin jaren tachtig werd de bedevaart nieuw leven ingeblazen door de toenmalige pastoor Gerard Kloeg OSB. Hij begon met het houden van de negen dinsdagen, niet 's ochtends, maar 's avonds. Het aantal bedevaartgangers groeide. Processies worden tegenwoordig niet meer gehouden en ook georganiseerde bedevaarten naar Lepelstraat vinden niet meer plaats. Toch zijn de noveenvieringen op de negen dinsdagen voorafgaand aan het feest van Sint Antonius goed bezochte, intieme vieringen die zeker de moeite waard zijn om mee te maken. Vanuit een wijde omtrek komt men de 9 dinsdagen voorafgaand 13 juni te voet, met de fiets en met de auto naar Lepelstraat om te bidden en te vieren. De noveen wordt afgesloten met een kinderviering op de zaterdag na 13 juni en een feestelijke slotviering op de zondag daarna m.m.v. Harmonie St.Antonius.