Goede Vrijdag en Pasen
Als we op Goede Vrijdag het lijden en sterven van Christus herdenken in de kerk, dan proberen we het lijden van Christus omwille van ons mee te voelen, maar we delen dan ook altijd in het lijden van mensen nu. Vorig jaar hebben we vooral gebeden voor mensen die te lijden hadden aan de coronapandemie of aan de gevolgen ervan. Dit jaar leven we vanzelfsprekend op de eerste plaats mee met het lijden van mensen in Oekraine wier land zo geteisterd wordt door de oorlog, maar ook bij anderen voelen we ons betrokken die om wat voor reden dan ook leed te dragen hebben. Maar Goede Vrijdag heeft niet het laatste woord in ons geloof. Het is een doorgang naar Pasen. Dan mogen we vieren dat Christus verzoening, sterker dan haat, en leven, sterker dan de dood, kwam brengen, nu al hier op aarde. Die verzoening en dat leven zullen voltooid worden in het hiernamaals. We hopen op en bidden om leven en verzoening voor alle mensen die dat nodig hebben. En we bidden en hopen dat er voor de mensen in Oekraine en voor anderen die onderdrukt worden zeer spoedig een tijd komt van verzoening en van weer volop zonder angst kunnen leven en werken aan de opbouw van hun land. Nu lijkt die verzoening en vrede nog ver weg. Toch vraagt bisschop Jan Sabilo van Zaporizhzhya in Oost-Oekraïne ons om niet bij de pakken neer te zitten, maar om geestelijk de strijd aan te gaan met de oorlog in zijn land.
"Mensen sterven, velen zijn gewond, velen vluchten naar andere landen en zoeken een vredige plek om te leven. Voor veel mensen is het een groot drama. Maar het belangrijkste is dat deze oorlog geen haat in ons opwekt, dat hij in ons hart niet de liefde vernietigt die wij putten uit het ontvangen van de heilige communie en uit het gebed."
Zo’n houding van liefde en bereidheid tot verzoening lijkt voor de meesten van ons te veel gevraagd, vooral als je zelf veel te lijden hebt door anderen. Toch gaan we nu met Pasen vieren dat God wel die liefde kent en het initiatief nam om ons die soms niet doen wat Hij graag ziet in Christus met Hem te verzoenen. “Hierin bestaat de liefde: niet wij hebben God liefgehad, maar Hij heeft ons liefgehad, en Hij heeft zijn Zoon gezonden om door het offer van zijn leven onze zonden uit te wissen” ( 1 Joh. 4,10). We kunnen vragen om Gods kracht tot liefde en genade.
De paus zei daarover vorig jaar rond Pasen: “Broeders en zusters, onze terugreis naar God is alleen mogelijk omdat Hij eerst naar ons reisde. Anders was het niet mogelijk geweest. Hij ging ons voor. Hij kwam ons ontmoeten. Onze reis bestaat er dus in ons bij de hand te laten nemen. Niemand kan uit zichzelf met God verzoend worden. De genade redt ons, redding is pure genade, pure kosteloosheid. De erkenning dat we zijn genade nodig hebben, is het begin van de terugkeer”.
Mogen alle mensen dat erkennen, dat ze Gods genade en vergeving nodig hebben. En mogen ze door het ontvangen van Gods liefde en genade ook, waar nodig, genade en vergeving gaan vragen en schenken aan anderen. Dan wordt het pas echt Pasen, voor een deel al hier op aarde.
Mede namens Lenie Robijn, pater Bertus en het parochiebestuur wens ik u in die zin een zalig Pasen toe.
pastoor Hans de Kort